διατροφή | Κεφαλονιά
Ο κύκλος της ζωής

reduccionismo 1

 

Με βάση το όνομά της θα μπορούσε να είναι φλεγμονή. Ο συνδετικός ιστός όμως τον οποίο αφορά δεν φλεγμαίνει. Θα μπορούσαμε να πούμε όμως ότι δυσανασχετεί. Δυσανασχετεί γιατί πιέζεται.
Η κυτταρίτιδα είναι μια μεταβολή στην τοπογραφία του δέρματος, που απαντάται συχνότερα στους γλουτούς και στους μηρούς (αλλά και στην κοιλιά και στα χέρια) της πλειοψηφίας των γυναικών, χωρίς να αφήνει απ’ έξω και το αντρικό φύλο.
Περιγράφτηκε πρώτη φορά στις αρχές του 20ου αιώνα και έχει διάφορες ονομασίες, όπως γυναικοειδής λιποδυστροφία, οζώδης λιποσκληρυνση ή διαφόρων τύπων δερματοπάθειες.

Την συναντάμε σε όλες τις ηλικίες και σε όλα τα σωματικά βάρη και δεν είναι μόνο επακόλουθο της παχυσαρκίας (ωστόσο σε αυτήν την περίπτωση είναι πιο έντονη).
Παρόλο που δεν είναι μια παθολογική κατάσταση, παραμένει ζήτημα αισθητικής ανησυχίας για μεγάλο αριθμό ατόμων.


  • Ας κατανοήσουμε καλύτερα τι είναι:

  • Το δέρμα αποτελείται από τρία στρώματα, όπου από έξω προς τα μέσα είναι τα εξής:
     H επιδερμίδα
     Το χοριο υπόστρωμα
     Και ο υποδόριος συνδετικός ιστός (ή υποδερμίδα)

  • Σήμερα η κυτταρίτιδα είναι γνωστή ως περιοχική διαταραχή της κατανομής του λίπους στον υποδόριο ιστό.

  • Οι τέσσερις βασικές υποθέσεις που αποσκοπούν να εξηγήσουν τη φυσιολογία της κυτταρίτιδας περιλαμβάνουν: την δυσμορφική αρχιτεκτονική του δέρματος, τα αλλοιωμένα διαφράγματα του συνδετικού ιστού, τις αγγειακές μεταβολές και τους φλεγμονώδεις παράγοντες.

  • Για όλα τα παραπάνω υπάρχουν προδιαθεσικοί παραγοντες, οι κυριότεροι των οποίων είναι :
    Η περίσσεια των οιστρογόνων στις γυναίκες και η έλλειψη ανδρογόνων στους άντρες.
    Ο σωματοτυπος. Εδώ στην Μεσόγειο η «ανοιχτή» λεκάνη ευνοεί περισσότερο την εμφάνιση κυτταρίτιδας λόγω περισσότερου τοπικού λίπους στην περιοχή, σε σχέση με την Βόρεια Ευρώπη.
    Η εγκυμοσύνη και η λοχεία.
    Ακόμη και η συχνή χρήση τακουνιών μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση, εξαιτίας της κακής αιμάτωσης.
    Η χρήση αντισυλληπτικών χαπιών.

  • Οι τρόποι θεραπείας τώρα μπορούν να χωριστούν σε τέσσερις κύριες κατηγορίες: εξασθένηση επιβαρυντικών παραγόντων, φυσικές και μηχανικές μέθοδοι, φαρμακολογικοί παράγοντες και λέιζερ.

Όσον αφορά τον πρώτο τρόπο θεραπείας δηλαδή την εξασθένηση των επιβαρυντικών παραγόντων, εννοούμε:
Όχι καθιστική ζωή, έτσι ώστε να ενισχύεται η μικροκυκλοφορία και ο κυτταρικός μεταβολισμός. Επιπλέον η μειωμένη αιματική παροχή σε έναν ιστό μειώνει τον ρυθμό με τον οποίο μεταβολίζεται το λίπος, με αποτέλεσμα τον σχηματισμό μικρών σκληρο-ελαστικών μαζών από λίπος, το οποίο δεν είναι διαθέσιμο προς καύση. Με λίγα λόγια αύξηση της φυσικής δραστηριότητας και μείωση των ωρών καθιστικής ζωής.


Αναφορικά τωρα με την διατροφή:


 Mείωση του κορεσμένου λίπους (βουτυρο,τηγανητα, κρέμα γάλακτος, μαγιονέζα, trans, αλλαντικά, κ/.α) και αύξηση του μονοακόρεστου (ελαιόλαδο, αβοκάντο) και του πολυακόρεστου (λιπαρά ψαρια, φυτικά λάδια)
 Αύξηση της κατανάλωσης νερού. Η αναλογία 1 ml ανα Kcal θερμιδικής πρόσληψης που θα ήταν ιδανική, εννοείται ότι μεταβάλλεται τους καλοκαιρινούς μήνες στο διπλάσιο.
 Αντικατάσταση πλήρως των απλών σακχάρων (ζάχαρη), με σύνθετους υδατάνθρακες (φυτικές ίνες ). Προσοχή στην «κρυφή» ζάχαρη (κονσερβοποιημένα τρόφιμα, σάλτσες, γιαούρτια)
 Προσοχή στο αλάτι (και στο κρυφό σε αρτοσκευάσματα, τυριά, αλλαντικά, κ.α), λόγω της κατακράτησης υγρών.
 Επίσης θα πρέπει να δίνεται προσοχή και πλήρης αποφυγή τηγανητών, αλκοόλ, καπνίσματος, αναψυκτικών, υπερβολικής πρόσληψης καφεΐνης, μπαχαρικών, στιγμιαίων σνακ και φαγητών.
 Αύξηση της κατανάλωσης πρωτεϊνούχων τροφών όπως ψάρι, κοτόπουλο, αυγό, γιαούρτι για βελτίωση του οιδήματος περιορισμό της πείνας σε περίπτωση που θέλουμε να μειώσουμε το βάρος μας.
 Αξίζει να πούμε ότι ενώ έχουν υπάρξει μόνο λίγες δεκάδες επιστημονικά άρθρα που αφιερώθηκαν στην κυτταρίτιδα στην ιατρική βιβλιογραφία τα τελευταία 30 χρόνια, ωστόσο αναφέρεται ότι ή δυσκοιλιότητα συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην εμφάνιση ή στην επιδείνωση της κυτταρίτιδας και γι αυτό προτείνονται άφθονα φρούτα και λαχανικά, δημητριακά ολικής και όσπρια.

 Και κάτι ακόμη, εξίσου σημαντικό με όλα τα παραπάνω... ο διαλογισμός μπορεί να βοηθήσει θετικά μέσω της καλής αναπνοής άρα και ενίσχυσης του μεταβολισμού, αποβολή του άγχους και του στρες τα οποία επιδεινώνουν μια κατάσταση κατακράτησης υγρών και συσσώρευσης τοξινών.., όπως επίσης και μια γενικότερη θετική στάση ζωής .
Δεν υπάρχουν πραγματικά αποτελεσματικές και μόνιμες θεραπείες για την κυτταρίτιδα. Αν θέλουμε να μιλήσουμε για σωστή θεραπεία της κυτταρίτιδας θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η συστηματική σωστή και ισορροπημένη διατροφή και σωματική δραστηριότητα θα πρέπει να γίνει βίωμα και στάση ζωής. Μόνο τότε θα έχουμε μακροπρόθεσμα οφέλη σε πολλαπλά επίπεδα και όχι μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες που μας πιάνει το άγχος της παραλίας.

 

1787126


Καλο καλοκαίρι!!!

H παχυσαρκία, η υπερβολική δηλαδή συσσώρευση λίπους στο σώμα αποτελεί την κύρια αιτία θνητότητας και θνησιμότητας στις ΗΠΑ και η εμφάνισή της στα νεαρά άτομα, συνεχώς αυξάνει. Αν και οι στατιστικές διαφέρουν ανάλογα με τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση, η παχυσαρκία στον παιδιατρικό πληθυσμό, έχει αυξηθεί τουλάχιστον 50% από το 1976, με την Ελλάδα να ανήκει στις πρώτες χώρες που κατέχουν θλιβερές πρωτιές.
 Σύμφωνα με την μελέτη ΥΔΡΙΑ, επτά στους δέκα ενήλικες στην Ελλάδα είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι. Οι άνδρες είναι συχνότερα υπέρβαροι, ενώ οι γυναίκες είναι συχνότερα παχύσαρκες.
 Όσον αφορά στην παιδική παχυσαρκία, την τελευταία εικοσαετία τα δεδομένα καταδεικνύουν αυξανόμενο ποσοστό παιδιών και εφήβων με υπερβάλλον σωματικό βάρος (υπέρβαρα και παχύσαρκα παιδιά) που κατατάσσει τη χώρα μας στις πρώτες θέσεις στην παιδική παχυσαρκία τόσο στην Ευρώπη όσο και διεθνώς.
 Για την ηλικία των 13 ετών, η χώρα μας το 2010 κατείχε την πρώτη θέση ανάμεσα στις χώρες της Ευρώπης.
 Από το 1998 καταγράφεται αυξητική τάση στο ποσοστό των παιδιών και των εφήβων με υπερβάλλον σωματικό βάρος (υπέρβαροι ή παχύσαρκοι), η οποία από το 2010 φαίνεται να σταθεροποιείται.
Η Μελέτη αύξησης του Ηarvard, αποκάλυψε ότι οι παράγοντες θνησιμότητας οι οποίοι σχετίζονται με την παχυσαρκία που έχει την έναρξή της στην εφηβεία, είναι σοβαρότεροι από τους κινδύνους υγείας που σχετίζονται με την παχυσαρκία των ενηλίκων.

makaronia

Ας μην μιλήσουμε όμως άλλο για νούμερα. Έτσι έχουν τα πράγματα..
Για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα θα πρέπει πρώτα να το κατανοήσουμε βαθιά. Μέσα από τις γραμμές αυτού του άρθρου, του οποίου ο χαρακτήρας θα πρέπει να στοχεύει στην κινητοποίηση και όχι στην κινδυνολογία και τελικά την παραίτηση, θα δούμε τί φταίει και τί μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτό.

Τι φταίει λοιπόν, που όλοι οι επιστήμονες υγείας κρούουν των κώδωνα του κινδύνου και μιλάνε για ανησυχητικά ποσοστά αύξησης του φαινομένου?
Οι ενδοκρινικές και γενετικές διαταραχές ευθύνονται μόνο για ένα μικρό ποσοστό της παιδικής παχυσαρκίας. Ο ρόλος της κληρονομικότητας είναι σημαντικός, με αύξηση του κινδύνου εμφάνισης σε παιδιά των οποίων οι γονείς είναι παχύσαρκοι. Για τα παιδιά κάτω της ηλικίας των 10 ετών η παχυσαρκία των γονέων υπερδιπλασιάζει τον κίνδυνο να γίνει το παιδί παχύσαρκος ενήλικας.

Γενετική αιτιοκρατία ή έτσι μας βολεύει να λέμε?

Είναι σαν να λέμε έχω θυρεοειδή και γι’ αυτό παχαίνω...


Μα όλοι μας έχουμε θυρεοειδή. Αλοίμονο αν δεν είχαμε τον θυρεοειδή μας αδένα. Η παραπάνω φράση δικαιολογείται μέχρι 10%. Ένας θυρεοειδής αδένας, ο οποίος είναι ρυθμισμένος και εκκρίνει τις ορμόνες του στην σωστή ποσότητα, δεν έχει κανέναν λόγο να σας κάνει να παίρνετε επιπλέον βάρος.
Η αλήθεια δεν βρίσκεται ούτε καν στην μέση. Oι τελευταίες μελέτες λένε ότι τα γονίδια ευθύνονται μέχρι και 30%. Για το υπόλοιπο 70% ποιος ευθύνεται?
Το 70% λοιπόν αφορά επιγενετικούς παράγοντες, δηλαδή παράγοντες πάνω από την γενετική. Ευτυχώς οι παράγοντες αυτοί είναι τροποποιήσιμοι. Με άλλα λόγια είναι στο χέρι μας να «βοηθήσουμε» το γονίδιο το οποίο ίσως να φέρουμε να εκφραστεί. Δουλειά μας είναι να μην εκφραστεί και ποτέ.
¨Oπως είπαμε παραπάνω, ένα παιδί του οποίου και οι δύο γονείς είναι παχύσαρκοι, σαφέστατα έχει περισσότερες πιθανότητες να γίνει και αυτό παχύσαρκο. Αυτό που λέμε είναι ότι το περιβάλλον του παιδιού (διατροφικές συνήθειες, φυσική δραστηριότητα, αυξημένες ώρες μπροστά στην τηλεόραση ή σε κάποιον υπολογιστή, κ.α), ευθύνεται πλέον σε ποσοστό 70-80% για το αν θα εκφραστεί το συγκεκριμένο γονίδιο ή όχι.
Ορόσημο αποτέλεσε η μελέτη σε ποντίκια που δημοσιεύτηκε από το Πανεπιστήμιο Duke στο τεύχος Αυγούστου 2003 του περιοδικού Molecular and Cellular Biology αποδεικνύοντας ότι ένα εμπλουτισμένο περιβάλλον μπορεί να αψηφήσει ακόμη και τις γενετικές μεταλλαγές. Σε αυτή την μελέτη οι επιστήμονες εξέτασαν την επίδραση των διατροφικών συμπληρωμάτων σε εγκυμονούντα ποντίκια με το ανώμαλο γονίδιο “agouti”. Tα ποντίκια agouti έχουν κίτρινο τρίχωμα και είναι εξαιρετικά παχύσαρκα, πράγμα που τα προδιαθέτει για καρδιαγγειακές νόσους, διαβήτη και καρκίνο.
Στο πείραμα, μια ομάδα κίτρινων μητέρων agouti, έλαβαν συμπληρώματα πλούσια σε μεθυλομάδες, δηλαδή: φυλικό οξύ, Β12, βεταίνη και χολίνη. Τα πλούσια σε μεθυλομάδες συμπληρώματα επιλέχθηκαν επειδή ορισμένες μελέτες έδειξαν πως η χημική μεθυλομάδα, εμπλέκεται στις επιγενετικές μεταβολές. Όταν οι μεθυλομάδες προσαρτώνται στο DNA ενός γονιδίου αλλάζουν τα χαρακτηριστικά πρόσδεσης των ρυθμιστικών χρωμοσωματικών πρωτεινών. Αν οι πρωτείνες προσδεθούν πολύ σφιχτά στο γονίδιο, το μανίκι της πρωτείνης δεν θα μπορεί να αφαιρεθεί, και το γονίδιο δεν θα μπορεί να δει τι κρύβεται από κάτω, να το διαβάσει και τελικά να το εκφράσει.
Το μεθυλιωμένο DNA μπορεί να σιγάσει εντελώς ή να μεταβάλλει την δραστηριότητα του γονιδίου.
Αυτή την φορά οι πρωτοσέλιδοι τίτλοι του τύπου “ Η διατροφή υπερισχύει των γονιδίων”, ήταν σωστοι. Oi μητέρες που πήραν τα συμπληρώματα μεθυλομάδας γέννησαν κανονικά, αδύνατα, καφέ ποντικάκια, παρότι οι απόγονοί τους είχαν το ίδιο γονίδιο agouti με τις μητέρες τους. Οι μητέρες agouti οι οποίες δεν πήραν τα συμπληρώματα, γέννησαν κίτρινα μικρά, τα οποία έτρωγαν πολύ περισσότερο από τα καφέ μικρά. Τα κίτρινα μικρά κατέληξαν να ζυγίζουν σχεδόν το διπλάσιο σε σχέση με τους αδύνατους « ψευτο-agouti» συνομήλικους τους.

Όταν λοιπόν τα κύτταρα νοσούν, είπαν οι επιστήμονες, δεν εξετάζουμε τα ίδια τα κύτταρα, αλλά πρώτα το περιβάλλον το οποίο ζουν. Όπως εγώ και εσείς, έτσι και τα κύτταρα διαμορφώνονται ανάλογα με το πού ζουν.

Το περιβάλλον λοιπόν που μεγαλώνει το παιδί μας, προφανώς και εμείς μαζί, θα πρέπει:


Να περιλαμβάνει κάποιας μορφής άσκησης


Να περιοριστούν οι ώρες καθιστικής ζωής και κακής στάσης σώματος μπροστά σε έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή ή στην τηλεόραση ή με το κινητό ή το tablet.

¨Οσον αφορά το διατροφικό περιβάλλον:


  • Να έχει ισορροπημένες διατροφικές συνήθειες, όπως η καθημερινή κατανάλωση πρωινού,

  • Συχνα και μικρά γεύματα τύπου σνακ τα οποία καλό θα ήταν να είναι παρασκευασμένα στο σπίτι και όχι απ’έξω,
    Όχι αναψυκτικά

  • Κατανάλωση φρούτων και λαχανικών

  • Όλα, μα όλα επιτρέπονται σε σωστή ποσότητα και συχνότητα

  • Δυστυχώς άλλη μία πραγματικότητα είναι η εξής:
    Η πολυετής οικονομική κρίση που διανύει η χώρα μας, είναι πιθανόν να οδηγεί σε αύξηση του βάρους σε όλο τον πληθυσμό (παιδιά, εφήβους, ενήλικες) λόγω της κατανάλωσης θερμιδογόνων φθηνών τροφίμων.

Τις παραπάνω συμπεριφορές είναι πολύ σημαντικό να θυμάστε ότι θα πρέπει να τις υιοθετήσετε και να τις εφαρμόζετε οι ίδιοι στον εαυτό σας ως γονείς και μετά να έχετε την απαίτηση από το παιδί σας να ακολουθήσει. Το παιδί μιμείται και αντιγράφει δικές σας συμπεριφορές.
Εμφυσήστε λοιπόν ορθές διατροφικές, κοινωνικές, συναισθηματικές συμπεριφορές.

Θα ακολουθήσει άρθρο με εκτενέστερη αναφορά στην σωστή διατροφική αγωγή και συμπεριφορά...stay tuned!!!

Τι είναι?


O oρισμός για τα προβιοτικά συστατικα ανανεώθηκε το 2014 και λέει ότι πρόκειται για «ζωντανούς μικροοργανισμούς, οι οποίοι όταν χορηγούνται σε επαρκείς ποσότητες, προσφέρουν βελτίωση στην υγεία και μείωση της πιθανότητας ασθένειας, μέσω της βελτίωσης της ισορροπίας της εντερικής χλωρίδας του ξενιστή. (του ατόμου δηλαδή που τα λαμβάνει)
Με τον όρο προβιοτικά προϊόντα εννοούμε τροφές ή διατροφικά συμπληρώματα τα οποία περιέχουν προβιοτικα συστατικά.
Τα περισσότερα προβιοτικά είναι βακτήρια, τα οποία είναι μικροί, μονοκύτταροι οργανισμοί. Τα βακτήρια κατηγοριοποιούνται σύμφωνα με το όνομα γένους, το είδος καθώς και το στέλεχος. Π.χ στο προβιοτικό bacterium, Lactobacillus rhamnosus GG, το γένος είναι ο λακτοβάκιλλος και αντίστοιχα το είδος και το στέλεχος.

Για αιώνες, γνωρίζαμε από γενιά σε γενιά, ότι τα γαλακτοκομικά προϊόντα που περιέχουν ζωντανές ενεργές καλλιέργειες είναι υγιεινά. Πρόσφατη ελεγχόμενη επιστημονική έρευνα έρχεται να υποστηρίξει αυτές τις παραδοσιακές απόψεις, γεγονός που υποδηλώνει ότι τα προβιοτικά μπορούν να πλαισιώσουν μια υγιεινή διατροφή στα πλαίσια της καλής υγείας.
Η εντερική μικροχλωρίδα (δηλαδή καλα ή αλλιώς «φιλικά» βακτήρια + κακα ή αλλιώς επιβλαβή βακτήρια,) είναι ένα θετικό πλεονέκτημα για την υγεία, που επηρεάζει αποφασιστικά την κανονική δομική και λειτουργική ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματος .
Έχει εκτιμηθεί ότι το 80% του ανοσοποιητικού μας συστήματος έγκειται στο πεπτικό μας σύστημα.
Η βακτηριακή μικροχλωρίδα συνεισφέρει επίσης, σε ένα ποσοστό της τάξης πάλι του 80%, στη δημιουργία νευροδιαβιβαστών και τη σύνθεση των βιταμινών, που διαφορετικά το σώμα δε θα μπορούσε να αφομοιώσει.

Ένα από τα κακά που μπορεί κανείς να κάνει στην υγεία του είναι αυτό του να καταστρέφει τις αποικίες των "καλών" βακτηρίων, που συνυπάρχουν με εμάς από τη γέννησή μας.
Όταν το μωρό γεννιέται φυσιολογικά παίρνει κατά 98% την χλωρίδα της μητέρας του, μέσω του κόλπου, πράγμα που σημαίνει ότι θα το βοηθήσει να θωρακίσει το ανοσοποιητικό του σύστημα. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει με τα μωρά που γεννιούνται με καισαρική, αφού φτάνουν να παίρνουν μέχρι και 67% την ενδο-νοσοκομειακή χλωρίδα. Θα πρέπει να πούμε και το εξαιρετικό ότι το μικροβίωμα παιδιών που έχουν γεννηθεί με καισαρική θα πλησιάσουν των αντίστοιχων που γεννήθηκαν φυσιολογικά, στα 3 έτη πλέον και με την προϋπόθεση ότι υπάρχουν ζώα στο σπίτι ή ζουν στο χωριό.

Μία βελτιωμένη κατανόηση αυτού του κρυμμένου “οργάνου” (του εντέρου) θα αποκαλύψει μυστικά που σχετίζονται με την ανθρώπινη υγεία και με αρκετές μολυσματικές, φλεγμονώδεις και νεοπλασματικές ασθένειες.
Η εντερική μας μικροχλωρίδα λοιπόν θα πρέπει να βρίσκεται σε ισορροπία και να μην επικρατει δυσβίωση.
Πού βοηθούν

 Στις αλλεργίες
 Στην απορρόφηση θρεπτικών συστατικών από την τροφή (Π.χ μειωμένη ανάπτυξη λόγω μη επαρκούς θρεπτικών συστατικών και ενέργειας )
 Στην δυσλειτουργία του πεπτικού συστήματος (διάρροια, δυσκοιλιότητα, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου
 Φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου (νόσος crohn)
 Στους κολικούς

 Στις γαστρεντερίτιδες κάθε τύπου

 Στη δυσανεξία στην λακτόζη

 Στην στοματική υγεία

 Στην εύρυθμη εγκεφαλική λειτουργία – διάθεση
 Όταν γίνεται χρήση αντιβιοτικών, όπου καταστρέφεται η ισορροπία της εντερικής χλωρίδας σε βάρος των ‘καλών’ βακτηρίων.
και

 Σε ένα γερό ανοσοποιητικό ολιστικά

Διαλέγοντας ένα προβιοτικό

Αυτό που θα πρέπει να έχουμε κατά νου είναι, ότι δεν μπορεί οι ιδιότητες και το όφελος που μπορεί να έχει ένα στέλεχος ή είδος προβιοτικού, να ισχύει και για κάποιο άλλο. Ένα διαφορετικό έιδος μπορεί να έχει διαφορετικές προβιοτικές ιδιότητες από κάποιο άλλο. Έτσι λοιπόν ο εκαστοτε κατασκευαστής – εταιρεία ο οποίος παρέχει το προβιοτικό θα πρέπει και να παρέχει τις αντίστοιχες πληροφορίες (Αριθμός βιώσιμων βακτηρίων ανά δόση, παρουσία μολυσματικών ή αναποτελεσματικών βακτηριδίων, η έκταση της έρευνας που έχει δημοσιευθεί για τις επιπτώσεις στην υγεία), θα πρέπει να παρέχεται για κάθε στέλεχος που χρησιμοποιείται σε ένα προϊόν.
Επίσης ηλικιακά απαιτούνται διαφορετικά προβιοτικά. Ακόμη όσο περισσότερο μεγαλώνει το παιδί, μεγαλώνει και το έντερο. Αυτό σημαίνει ότι έχει μεγαλύτερη ποσότητα και είδη βακτηρίων. Συνεπώς χρειάζεται να πάρουμε το σωστό στέλεχος, στην σωστή θεραπευτική δόση για την κάθε περίπτωση.

Οι ξηροί καρποί είναι δώρο της φύσης στον άνθρωπο! Περιέχουν μονοακόρεστα ή/και πολυακόρεστα λιπαρά οξέα, βιταμίνες, μέταλλα, αντιοξειδωτικά.
Φανταστείτε ότι η ενέργεια που θα πρέπει να αποδίδεται από τα λίπη στα βρέφη φτάνει το 40-45% επι των ημερήσιων θερμίδων. Επίσης ένα πολυακόρεστο λιπαρό οξύ, το λινολεικό, το οποίο βρίσκεται στους ξηρούς καρπούς, θεωρείται απαραίτητο για την ανάπτυξη του βρέφους. Άρα καταλαβαίνουμε πόσο σημαντική τροφή είναι.

Τι γίνεται όμως με τα παιδιά και τα βρεφη?
Η ηλικιακή ομάδα των βρεφών δεν είναι έτοιμη ακόμη να δεχθεί αυτό το πολύτιμο δώρο.
Στα παιδιά ολόκληρους ξηρούς καρπούς θα μπορούσαμε να προσφέρουμε από την ηλικία των 4 ετών και αυτό με κάποια επίβλεψη, γιατί ακόμη ενέχει ο κίνδυνος του πνιγμού. Επίσης θα πρέπει να λέμε στα παιδιά να τους μασάνε πολύ καλά. Ωραία ιδέα θα ήταν να τους «τρυπώσουμε» μέσα σε κάποιο κέικ για σνακ.
Από την ηλικία των 12 μηνών όμως, θα μπορούσαν να αλεστούν πάρα πολύ καλά στο multi, να γίνουν πούδρα δηλαδή και να προστεθούν σε κάποιο γεύμα του παιδιου, όπως για παράδειγμα στο γιαούρτι του ή στα φρούτα του ή ακόμη και στις κρεμούλες του.. Με αυτόν τρόπο ενισχύεται η θρεπτική αξία του γεύματος που το μωρό έχει τόσο πολύ ανάγκη. Θα πρέπει να πούμε ότι το βρέφος καταβολίζει και αναβολίζει ταχύτατα τα θερμιδογόνα θρεπτικά συστατικά γι’ αυτό και οι θρεπτικές απαιτήσεις του είναι υψηλότερες από εκείνες του ενήλικου σε σχέση με το χαμηλό βάρος και την επιφάνεια του σώματός του..
Θα μπορούσατε επίσης να φτιάξετε φυστικοβούτυρο. Το προσφέρουμε στο μωρό είτε επάνω σε ψωμί ή σε μπουκίτσες μήλου. ή σκέτο με το κουταλάκι απλώς να το γλείφει και να παίρνει όλα τα ωφέλιμα λιπαρά.
Άλλη ωραία ιδέα είναι να αναμείξουμε 2 κ.γ αλεσμένους στο ρύζι του ή μαζί με κάποιο φρούτο φρέσκο σε μικρά κομματάκια.
Τέλος εξαιρετικά είναι και τα έλαια ξηρών καρπών Π.χ αμυγδαλέλαιο, το οποίο όπως καταλαβαίνετε μπαίνει ΠΑΝΤΟΥ. Στα μακαρόνια, στα φρούτα, στο γιαούρτι κ.α

Για τον λόγο ότι οι ξηροί καρποί θα μπορούσαν να προκαλέσουν κάποια αλλεργική αντίδραση καλό θα ήταν να αποφεύγονται μέχρι τουλάχιστον τον πρώτο χρόνο ζωής. Από την άλλη όμως όσο πιο αργά εισαχθεί στη διατροφή του παιδιού, τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος να εμφανίσει αλλεργία στην μετέπειτα ζωή του και μάλιστα εφ’ όρου ζωής. Γι αυτό αν δεν έχετε μέχρι τώρα ενδείξεις ότι το μωρό σας θα μπορούσε να είναι αλλεργικό (π.χ να έχει εμφανίσει αλλεργία σε άλλες τροφές (Βλ.αρθρο αλλεργιες), μην περιμένετε πολύ!